KAILANGAN MABUNTIS AT MANGANAK

[A homily delivered on July 10, 2007, during the Novena Mass for the Feast of Our Lady of Mt. Carmel, Carmel of the Immaculate Heart of Mary, Tambacan, Burgos, Pangasinan, with the theme Mary: the Perfect Model of Christian Life and the scriptural passage, “And she gave birth to her first-born son and wrapped him in swaddling cloths, and laid him in a manger, because there was no place for them in the inn.”]

The scripture passage talks about Christmas, the birth of our Lord Jesus Christ by his mother Mary. If Mary is the perfect model of Christian life, how can we imitate Mary in the Lord’s Nativity?

Fr. Ronald Rolheiser, OMI, in his book “Against an Infinite Horizon” asserts that “God still enters the world in the same way as Christ did.” The Incarnation of the Son of God through the blessed Virgin Mary is the same pattern that God continues to come to the word today. Mary’s birth of our Lord provides a model for us to follow in order to ensure the incarnation of God in our lives today. Like Mary, we have to give birth to Jesus Christ. How?

1. Impregnation by the Holy Spirit.
The message of the angel to Mary: “The Holy Spirit will come upon you and the power of the Most High will overshadow you.”

Sa binyag tinaggap natin ang Espiritu Santo na siyang nagdulot sa atin ng biyayang maging mga anak ng Diyos. Sa Kumpil tinanggap natin ang Espiritu Santo na siyang nagdulot sa atin ng lakas upang maging saksi ni Kristo. Pero kailangang maging totoo ito sa pang-araw araw nating buhay. Kailangang mapuno tayo ng Espiritu ni Kristo upang maipanganak natin sa Kristo. We have to be filled with Jesus in order to give birth to Jesus.

Ang mata natin kailangang maging mata ni Kristo nakikita hindi lamang ang kahinaan kundi ang mga katangiang kayang ibigay ng Diyos. Ang bibig natin kailangang maging bibig ni Kristo na pinagmumulan ng mga salitang nagpapagaan ng loob at hindi nananakit. Ang mga kamay natin ay kailangang maging mga kamay ni Kristo na umaakay sa kabutihan at hindi tumutulak sa mali. Ang mga paa natin ay kailangang maging mga paa ni Kristo na naghahanap sa nawawala at hindi lumalayo sa Diyos.

Meron daw isang nagdarasal na galit na galit sa Diyos, sabi niya, “Panginoon akala ko mabait ka. Bakit mo hinahayaan magpatayan ang mga tao sa giyera? Bakit mo hinahayaang mamatay ang mga batang walang kamuwangmuwang? Bakit mo hinahayaang mabuhay sa hirap at pagdurusa ang mga dukha? Bakit wala kang ginagawa?” Bigla daw sumagot ang Diyos, “Kaya nga ginawa kita.” We have to be overshadowed by the Spirit of Jesus so that with St. Paul we can sincerely say “It is not I who live, but it is Jesus who lives in me.”

2. Accepting the pangs of birth.
A matter of fact rendering of Christ’s birth: “And she gave birth to her first-born son and wrapped him in swaddling cloths, and laid him in a manger, because there was no place for them in the inn.”

Wala tayong karansan ng panganganak. Pero sa kuwento ng mga nanay na kakilala natin hindi madali ang manganak. Meron pang nagsasabi na sa sobrang hirap sinusumpa nila ang kanilang mga asawa. Pero limot ang lahat ng hirap paglumabas na ang bata, kapagnakita na ang sanggol, kapag kinarga na ang munting anghel na biyaya ng Diyos.

Hindi madali ang maging saksi ni Kristo. Kailangan ng pagtiyatiyaga, pagsasakripisyo, disiplina sa sarili, pagmamahal ng hindi naghihintay ng kapalit, pagbabahagi ng mabuting balita. Pero sa kabila ng pagbubuhat ng ating krus may naghihintay na kaligayahang walang kapantay na tanging si Kristo lamang ang makapagbibigay.

Merong kuwento ng dalawang magkaibigan na binigyan ng tigisang krus para buhatin papunta sa langit. Parehas mabigat ang krus. Iyung isa tiniis ang bigat ng krus at nagtiyaga sa pagbubuhat nito hanggang makaakyat ng bundok. Iyung isa naman unti unti pinuputol ang paanan ng krus, upang unti unting gumaan ang kanyang pagbubuhat hanggang makaakyat ng bundok. Pagdating sa bundok kailangan nilang tumawid sa isang bangin para makarating sa pintuan ng langit. Kailangan nilang gawing tulay ang kanilang mga krus. Madaling nakatawid ang unang nagbuhat. Paglapat niya ng krus sakto sa laki ng bangin. Nakatawid siya agad. Ung Ikalawa, paglapat niya ng krus kapos ang kanyang krus, hindi umabot sa kabilang ibayo ng bangin dahil pinutulan niya ito.

If we want to imitate Mary in giving birth to Jesus today, we have to be ready to accept the pangs of giving birth. We must be ready to carry our crosses everyday. For it is in sharing in the pain of the cross of Jesus that we also share in the glory of his resurrection.

Mary is the perfect model of Christian life. To imitate her is to follow her in giving birth to Jesus today. But in order to that we have to be filled with the Holy Spirit, the spirit of Jesus and we have to be ready to face the pangs of giving birth, to carry our crosses everyday. Tulad ni Maria kailangan nating mabuntis at manganak. Kailangan nating mapuno ng Espiritu Santo at maging Kristo sa isa’t isa.

Katawan ni Kristo

CORPUS CHRISTI. Sa English – Body of Christ; sa Pilipino – Katawan ni Kristo. Kung ating susuriin may tatlong pinatutungkulang kahulugan ang Corpus Christi o ang Katawan ni Kristo.

Ang una ay ang katawan ni Kristo na ipinanganak ng Mahal na Birheng Maria. Ang katawang inihiga sa sabsaban. Ang katawang nagpaiwan sa templo ng Jerusalem. Ang katawang lumaki at tumanda, hanggang buhusan ng tubig ni Juan Bautista sa ilog Jordan. Ang katawang nagpagaling ng mga maysakit, nagpatawad sa mga makasalanan, nagbigay ng pag-asa sa mga maralita, nagpakain sa mga nagugutom, nagpainom sa mga nauuhaw. Ang katawang ipinako sa krus para sa iyo at para sa akin. Ang katawang inilibing sa isang kuweba, at muling nabuhay sa ikatlong araw. Ito ang katawang ipinanganak ng Mahal na Birheng Maria.

Ang ikalawa ay ang katawan ni Kristo sa Sakramento ng Eukaristiya. Sa kapangyarihan ng Espiritu Santo, ang tinapay na mula sa lupa at bunga ng ating paggawa ay na nagiging katawan ni Kristo, ang tinapay ng buhay na nagbibigay ng buhay sa lahat. Ang pagkaing tinatanggap natin sa banal na komunyon. Ito ang katawan ni Kristo kung saan sumasagot tayo ng Amen.

Ikatlo at panghuli, ang katawan ni Kristo na binubuo ng lahat ng sumasampalataya sa kanya. Isinulat ni San Pablo na ang bawat isa sa atin ay iba’t ibang bahagi ng iisang katawan, at ang ating ulo ay si Kristo. Kaya tayo ay katawan ni Kristo. Ang bawat bininyagan ay kabahagi ng katawan ni Kristo. Ang simbahan ay katawan ni Kristo. Ikaw at ako ay bahagi ng iisang katawan ni Kristo. Tayo ang mga bahagi, si Jesus ang ulo.

Iyong una ginanap ng ng Diyos. Sa pagkakatawang tao ni Jesus nakilala natin ang Katawan ni Kristo. Diyos ang kumilos upang matupad ito.

Iyong ikalawa ginaganap ng Diyos sa tuwing tayo ay magdiriwang ng misa. Sa bawat Eukaristiya ang tinapay ang nagiging katawan ni Kristo, na tinatanggap natin sa komunyon. Diyos ang kumikilos upang magpatuloy ito.

Iyong pangatlo kahit pinag-isa na tayo sa iisang Katawan ni Kristo sa ating binyag, hindi pa kumpleto kung hindi tayo kikilos. Ang kaganap ng pagiging bahagi natin ng Katawan ni Kristo nakasalalay sa ating pakikiisa sa biyaya ng Diyos. Sa awa ng Diyos, tayo ang tutupad ng pagiging Katawan natin ni Kristo.

Tayo ay bahagi ng Katawn ni Kristo kung ang ating kamay ay magiging kamay ni Kristo na handang dumamay sa mga dukha. Tayo ay bahagi ng Katawan ni Kristo kung ang ating bibig ay magiging bibig ni Kristo na handang magbigay ng pag-asa sa nalulumbay. Tayo ay bahagi ng Katawan ni Kristo kung ang ating tenga ay magiging tenga ni Kristo na handang makinig sa salita ng Diyos at sa hinaing ng mga nangangailangan. Tayo ay bahagi ng Katawan ni Kristo kung ang ating mga paa ay magiging paa ni Kristo na handang hanapin ang mga naliligaw ng landas.

Ang Katawan ni Kristo ay nakita natin nung siya ay nagkatawang tao. Ang katawan ni Kristo ay tatanggapin natin sa misang ito. Ang Katawan ni Kristo ay mabubuhay sa mundong ito kung sa araw-araw bawat isa sa atin ay sisikaping maging mabuting Kristiyano.